วันนี้ได้มีโอกาสไปงานศพที่วัดแห่งหนึ่งด้วยบรรยายกาศโดยร่วมแล้ว มีทั้งความดีใจและเสียใจอยู่ในเวลาเดียวกัน โศกเศร้าเนื่องจากมีการสูญเสีย บุคคลอันเป็นที่รักไป ในทุกครั้งก็จะมีทั้งเรื่องที่ดีและไม่ดีมีทั้งคนที่มาร่วมแสดงความเสียใจสุดซึ้ง และจริงใจ มีทั้งการมาอำลาบุคคลอันเป็นที่รักเป็นครั้งสุดท้าย  มีการมาพบปะ และมาขออโหสิกรรมที่เคยทำต่อหน้าและรับหลังไม่ให้มีอะไรติดค้างกัน เรียกว่า ขออโหสิกรรม   มาถึงวัดก็จะมีพิธี รดน้ำศพ  วินาทีนี้แหละ เป็นวินาที ที่อยากจะทำใจได้  และทุกอย่างก็ได้ทำตามพิธีการต่าง   ๆ  แต่สิ่งที่จะหยุดสังเกตไม่ได้คือ

ของที่นิยมนำมาแจกเป็นร่ม ของชำรวยงานนี้ก็เช่นกัน คือเขาแจกร่มธนาค้าร่มรวยราคาแค่ 45 บาท(เขามีโลโก้ที่ซอง) แต่คุณภาพ เขาดีไม่ต้องอายใคร  มีแต่คนหยิบร่ม และยิ้มอย่างความสุขมากเขาจะเอาไว้ใช้ในรถ และเวลาเขาเดินทางไปไม่ไกล้บ้านมากนะ เพราะมันเป็นร่มยาว ที่ค่อนข้างใช้สะดวก กางงานเก็บง่ายการใช้งานไม่ยุงอยาก  แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือมิตรไมตรีที่ไห้กันตลอดเวลา  ดีนะที่ขาเลือกร่ม ร้านถูก  เขายิ้มเรายิ้ม เขาดีใจเราดีใจ   เพื่อนฟูงพี่น้องมีโอกาสมาพบปะกัน ทำให้เรารู้ว่าในเรื่องร้าย ไม่มีอะไร ร้ายไปซะทั้งหมด ขอให้คุณเปิดใจกว้างและพร้อมจะอยู่กับปัจุบันให้ได้มากและไว้ที่สุด  ขอให้ท่านทุกท่านมีความสุขและส่งความปรารถนาที่ดีต่อกัน